رفع مشکل اختلال فرکانسی در باند ۵ گیگاهرتز
باند آزاد ۵ گیگاهرتز در شهرهای بزرگ ایران عملاً اشباع شده است. در این یادداشت میبینیم چرا این اتفاق افتاده و چه راهکارهایی پیشِ روی مسئولان است.
همانطور که اطلاع دارید، باند آزاد فرکانسی ۵ گیگاهرتز در کشور ما به علت تداخل بسیار در بیشتر شهرهای بزرگ عملاً کارایی خود را از دست داده است؛ بهویژه در تهران بزرگ. SNR (نسبت شدت سیگنال به نویز) در بیشتر جهتها کاهش پیدا کرده، ظرفیت لینکها کم شده و مشترک مرتب مجبور است کانال مورد استفاده را عوض کند یا رادیو و بهرهٔ آنتن را تقویت کند. همین موضوع باعث شد نظارت سازمان مقررات رادیویی بر باند آزاد افزایش یابد و قوانین استفاده در سالهای اخیر تغییر کند.
اگر در یک سالن کنفرانس قرار باشد همه با هم صحبت کنند، مستمع نمیتواند صدای سخنران را بهخوبی بشنود و سخنران مرتب باید صدایش را بلندتر کند تا شنیده شود؛ و اگر کار بالا بگیرد، هیچکس صدای دیگری را کامل و مفهوم نخواهد شنید. استفاده از رادیوهای پرتوان و آنتن با بهره و گین بالاتر در شهرهایی همچون تهران هم همین را رقم زده است: هرکس سطح سیگنال خود را نسبت به نویز محیط بالا میبرد تا قدرت بیشتری در کسب کانال داشته باشد و ظرفیتش را افزایش دهد، اما دیری نمیپاید که سیگنالی قویتر از جانب دیگران، مزاحمت و تداخل را باز هم بیشتر میکند.
در شرایط کنونیِ تداخل فرکانسی در باندهای آزاد، و با توجه به اهمیت ارتباطات در سرعت تولید و اشتغال، این راهکارها میتواند مورد توجه مسئولان باشد:
۱. گسترش بسترهای زمینیِ پرظرفیت بهجای ارتباطات بیسیم، که البته زمانبر و پرهزینه است.
۲. سهولت در صدور مجوز باندهای فرکانسیِ بالا و پرظرفیت، با فیدینگ بالا (محوشدگی شدید) و توان تابشی و زاویهٔ کم که تداخل فرکانسی را کاهش میدهد؛ همچون ۴۲ تا ۶۰ گیگاهرتز یا ۷۱ تا ۸۶ گیگاهرتز.
۳. سهولت در صدور مجوز باندهای آزاد جدید همچون ۲۴ گیگاهرتز و بهخصوص ۱۷ گیگاهرتز، با توان و عرض کانال استاندارد، که برای مراکز مهم مخابراتی و باندهای مجوزدار تداخل ایجاد نخواهد کرد.
۴. سهولت در صدور مجوز سوپرچنلهای باند ۵ گیگاهرتز، که کمی قبل و بعد از بازهٔ فرکانسی را برای استفاده از تجهیزات ارزانقیمت به مشترکان مجاز میکند.
۵. سهولت و سرعت در ارائهٔ مجوز licensed bandها به شرکتهای بزرگ سرویسدهندهٔ FCP، برای انتقال ظرفیت بالا در مراکز اصلی توزیع که امکان بسترِ زمینی وجود ندارد. باندهای ۱۳، ۱۸، ۲۳ و ۳۸ گیگاهرتز با توجه به شرایط شهری، فواصل لینکها و موجودی کالا در ایران میتوانند مشکلگشا باشند تا سرویسدهنده مجبور نباشد چندین کانال آزاد را آلوده کند و برای توزیع اصلی، فرکانسی نامناسب و ناپایدار به کار بگیرد.