اسلایدهای فارسی آموزش ارتباطات مایکروویو
لینکِ مایکروویو یک ارتباطِ رادیوییِ نقطهبهنقطه در باندهای گیگاهرتزی است که بارِ شبکه را میانِ دو سایتِ ثابت جابهجا میکند؛ جایی که کشیدنِ فیبر ممکن یا مقرونبهصرفه نیست. در عمل جایگزینِ یک کابل است، با این تفاوت که مسیرش هوا است و هوا شرط میگذارد.
دیدِ مستقیم، و کمی بیشتر. لینکِ مایکروویو به دیدِ مستقیمِ دو سر نیاز دارد، ولی خطِ دیدِ چشمی کافی نیست: ناحیهٔ فرنل، یعنی حجمی بیضیشکل دورِ همان خط، هم باید از مانع پاک باشد. ساختمان یا درختی که «فقط لبهٔ مسیر» است، بخشی از توان را میبلعد.
آنتنِ پربهره و مهارِ محکم. در این لینکها از آنتنِ دیشِ جهتدار استفاده میشود. پرتو باریک است، پس چند درجه انحراف لینک را میخواباند؛ به همین دلیل پایهٔ صُلب و جهتگیریِ دقیق بهاندازهٔ انتخابِ رادیو اهمیت دارد.
بودجهٔ لینک. توانِ فرستنده بهعلاوهٔ بهرهٔ دو آنتن، منهای افتِ مسیر و افتِ فیدر و کانکتور، سطحِ دریافتی را میسازد. اختلافِ این عدد با حساسیتِ گیرنده همان حاشیهٔ اطمینان است؛ لینکی که بدونِ حاشیه طراحی شود در نخستین بارانِ تند قطع میشود.
محوشدگی. جذبِ باران در باندهای بالاتر شدیدتر است و چندمسیری روی سطحِ صاف — مثلِ آب یا دشتِ باز — میتواند سیگنال را نوسانی کند. مدولاسیونِ تطبیقی برای همین هست: بهجای قطعِ لینک، نرخ را پایین میآورد تا ارتباط برقرار بماند.
باندِ دارای مجوز در برابرِ باندِ آزاد. باندِ دارای مجوز در برابرِ تداخل حمایت میشود و برای لینکِ حیاتی انتخابِ امنتری است؛ باندِ آزاد ارزانتر است ولی رسانه را با دیگران شریک میشوید و باید تداخل را در طراحی دید.
ظرفیتِ لینک هم از پهنای کانال و مرتبهٔ مدولاسیون میآید؛ هر دو به کیفیتِ سیگنالِ دریافتی گره خوردهاند. یعنی سرمایهگذاری روی مسیرِ تمیز و نصبِ درست، مستقیم به پهنای باندِ قابلِاستفاده تبدیل میشود.